Feeds:
เรื่อง
ความเห็น

Posts Tagged ‘เชื่อมั่น’

triamboy

ข้อเท็จจริง กับ การก้าวข้ามกรอบความคิด

ไม่นานมานี้, ข้าพเข้าได้อ่านข่าวเกี่ยวกับชนไทยในมุมมองของชนต่างชาติเมื่อปลายเดือนตุลาคมที่ผ่านมาในมติชน ออนไลน์, ซึ่งถูกถ่ายทอดโดยอดีตตัวแทนของสหราชอาณาจักรประจำประเทศไทยในรายการวิทยุบีบีซีก่อนที่จะพ้นจากตำแหน่งในกระทรวงการต่างประเทศประเทศนี้. ตัวแทนที่กล่าวถึงท่านนี้คือ เซอร์ แอนโทนี รัมโบลด์ (Sir Anthony Rumbold), ผู้เคยดำรงตำแหน่งเอกอัครราชทูตสหราชอาณาจักรประจำประเทศไทยระหว่างปี ค.ศ. ๑๙๖๕ – ๑๙๖๗. เนื้อหาที่ถูกนำเสนอโดยท่านนี้ได้สร้างความแปลกใจ, ความสงสัย, ความงุนงง, …, แก่ชนไทยส่วนใหญ่เหมือนอย่างที่ไม่เคยคาดคิดมาก่อนหน้า, ซึ่งมีเนื้อหาส่วนหนึ่งที่ข้าพเจ้าพยายามหาได้ดังนี้;

“They have no literature, no painting and only a very odd kind of music; their sculpture, ceramics and dancing are borrowed from others, and their architecture is monotonous and interior decoration hideous. Nobody can deny that gambling and golf are the chief pleasures of the rich, and that licentiousness is the main pleasure of them all. The general level of intelligence of the Thais is rather low, a good deal lower than ours and much lower than that of the Chinese.”

(ต้นฉบับ)

“พวกเขาไม่มีวรรณกรรม ไม่มีภาพเขียน และมีแต่ดนตรีประเภทที่เก่ามากๆ ประติมากรรม เซรามิก หรือการร่ายรำของพวกเขาก็ยืมมาจากประเทศอื่น และสถาปัตยกรรมของพวกเขาก็ราบเรียบ และมีการตกแต่งภายในที่น่าเกลียด ไม่มีใครปฏิเสธว่าการพนัน และการเล่นกอล์ฟเป็นความเพลิดเพลินใจสูงสุดของคนรวย และความมักมากในกามก็เป็นความเพลิดเพลินใจของพวกเขาส่วนใหญ่ ระดับสติปัญญาโดยทั่วไปของคนไทยนั้นค่อนข้างต่ำ, ต่ำกว่าของคนในประเทศเราเยอะทีเดียว  และก็ต่ำกว่าของคนจีนมาก”

(ฉบับที่ถูกแปลเป็นภาษาไทย และใช้สื่อสารกับคนไทยทั่วไป, ซึ่งคำศัพท์เกือบเหมือนกันทุกสื่อ. ส่วนที่ต่างกันคือส่วนเสริมอารมณ์ของผู้รายงานข่าว (ผู้เขียนข่าว), ซึ่งข้าพเจ้าได้ตัดทิ้งส่วนนี้ให้เหลือแต่เพียงเนื้อหา.)


จากเหตุการณ์ครั้งนี้ พบว่าได้มีชนไทยบางส่วนที่ไม่พอใจ, ส่วนหนึ่งได้ออกมาโต้ตอบผ่านสื่อ, ส่วนหนึ่งได้ตอบโต้พูดคุยระหว่างคนรู้จัก, ส่วนหนึ่งต่อต้านอยู่ในเบื้องลึกของจิตใจ, ที่เหลือมีวิธีของแต่ละส่วน. ในตอนแรก, การนำเสนอครั้งนี้ดูเหมือนจะนำไปสู่ความขัดแย้งระหว่างประเทศ, แต่กลับเงียบไปอย่างฉับพลันด้วยการแก้ไขสถาณการณ์ทันด่วนของเอกอัครราชทูตคนปัจจุบัน โดยการเพิ่มเติมข้อมูลทางกลับในตลาด. โชคดีอย่างยิ่ง, ข้อมูลอีกทางหนึ่งนี้, กอปรกับการแดกด่วนความสงบ (นิ่งเฉย, เพิกเฉย, ไม่สนใจ, อภัย, เกื้อกูล, ยอมรับมัน, จำใจ, ไม่รู้ทำอย่างไร, เป็นต้น) ของชนไทย, ทำให้ความต้องการโต้ตอบโดยรวมจากชนบางส่วนนี้ลดลงอย่างมาก, และไม่มีนัยสำคัญต่อการเปลี่ยนแปลงของความนึกคิดของชนในที่ตั้งประเทศไทย.



“My own views differ from my predecessor of 42 years ago. Amazing Thailand! Ever since I was first posted to Thailand 30 years ago, I have been impressed by the richness of Thai culture, be it art, sculpture, dance, music or literature. All this is embellished by the natural beauty of the landscape and the charm and warmth of the Thai people.

(ต้นฉบับข้อมูลในทางกลับ)

“มุมมองของผมแตกต่างจากท่านทูตคนก่อน เมื่อ 42 ปีที่แล้ว อะเมซิ่ง ไทยแลนด์ ผมเคยมาทำงานที่สถานทูตอังกฤษเมื่อ 30 ปีที่แล้ว และตลอดเวลาที่ผ่านมา ผมยังคงหวังที่จะกลับมาเป็นทูตที่ประเทศไทย เพราะรู้สึกประทับใจในประวัติศาสตร์อันยาวนานและวัฒนธรรมไทยซึ่งมีคุณค่ามาก ไม่ว่าจะเป็นในรูปแบบของ ศิลปกรรม ประติมากรรม สถาปัตยกรรม ดนตรี และการฟ้อนรำ อีกอย่างหนึ่งที่สำคัญมาก ทูตทุกคนที่ประจำในประเทศไทยต่างรู้สึกดีใจเมื่อเห็นความสวยงามของประเทศไทยเสน่ห์ และอัธยาศัยไมตรีอันดีงามของคนไทยทุกคน”

(ฉบับที่ถูกแปลเป็นภาษาไทย และใช้สื่อสารกับคนไทยทั่วไป, ซึ่งคำศัพท์เกือบเหมือนกันทุกสื่อ. ส่วนที่ต่างกันคือส่วนเสริมอารมณ์ของผู้รายงานข่าว (ผู้เขียนข่าว), ซึ่งข้าพเจ้าได้ตัดทิ้งส่วนนี้ให้เหลือแต่เพียงเนื้อหา.)

สิ่งที่กล่าวมาทั้งหมดนี้ไม่ใช่ประเด็นหลัก, ที่ข้าพเจ้าต้องการนำเสนอในบทความนี้. เมื่อลองพิจารณาอย่างถี่ถ้วน, ทำให้ข้าพเจ้ามองเห็นความเป็นไปบางอย่างภายในที่ตั้งประเทศไทย, และคิดว่าสามารถใช้อธิบายความสัมพันธ์บางอย่างได้ต่อมาดังนี้;

ภูมิหลังหลักภายใต้บริบทสถาณการณ์นี้

๑. ผู้นำเสนอเนื้อหานี้เป็นเพียงหนึ่งในประชากรทั้งหมดของโลก, ที่มีส่วนได้ส่วนเสียโดยตรงกับประเทศไทยในช่วงเวลาหนึ่งที่ผ่านมา และเข้าใจว่าเฝ้ามองติดตามความเป็นไปมาโดยตลอดหลังจากนั้น, ไม่ใช่เฉพาะที่ตั้งประเทศไทยเท่านั้น, ในความคิดข้าพเจ้า.

๒. เนื้อหานี้เป็นข้อเท็จจริงตามการรับรู้, วิเคราห์, และสังเคราะห์ของบุคคลหนึ่ง.

๓. เนื้อหามีลักษณะของการเปรียบเทียบเชิงคุณภาพของชนชาติที่ตั้ง, ที่มีโอกาสของการนำไปสู่การดูถูก, เหยียดหยาม, และแบ่งกลุ่ม.

๔. ประเทศไทยมีการตัดตอนการนำเสนอเนื้อหาบางส่วนจากต่างประเทศ, รวมถึงความรู้สึกนึกคิดที่มีต่อชนไทย. เนื้อหาที่ถูกตัดตอนนี้ส่วนใหญ่มีลักษณะเชิงลบ, หรือมีเนื้อหาไม่เหมาะสมตามความคิดของผู้ตัดตอน.

๕. ชนต่างชาติที่มีความคิดการเปรียบเทียบเชิงคุณภาพของชนชาติที่ตั้งที่กล่าวข้างต้น, ไม่ใช่มีเพียงแต่อดีตตัวแทนของสหราชาณาจักรเท่านั้น. มากกว่านั้น, ยังมีชนต่างชาติอีกจำนวนที่มีนัยสำคัญ, ที่คิดในทิศทางนี้, รวมถึงการเปรียบที่ตั้งประเทศไทยเช่นกัน.

๖. ไม่เฉพาะแต่ชนต่างชาติที่มีความคิดการเปรียบเทียบเชิงคุณภาพของชนชาติที่ตั้งเท่านั้น, ชนไทย, เช่นกัน, มีความคิดการเปรียบเทียบเชิงคุณภาพของชนชาติที่ตั้ง, อย่างน้อยที่สุดเปรียบเทียบกับชนชาติที่มีอำนาจต่อรองตำ่กว่า และส่วนใหญ่ไม่ได้เป็นผู้มีส่วนได้ส่วนเสียโดยตรงกับชนชาตินั้น.

๗. เบื้องลึกภายใต้จิตสำนึกของชนไทย, ตามความคิดของข้าพเจ้าเข้าใจว่า เราส่วนใหญ่ตระหนักว่า เรามีคุณลักษณะของด้อยอารยะชน, หรือการด้อยกว่าโดยเปรียบเทียบ, อาทิเช่น ด้อยพัฒนา, ด้อยอารยะธรรม, เป็นต้น.

๘. เบื้องลึกภายใต้จิตสำนึกของชนตะวันตก, ตามความคิดของข้าพเจ้าเข้าใจว่า พวกเขาส่วนใหญ่ตระหนักว่า เขามีคุณลักษณะของเหนืออารยะชน, หรือการเหนือกว่าโดยเปรียบเทียบ, อาทิเช่น เหนือพัฒนา, เหนืออารยะธรรม, เป็นต้น.

สมมติฐานหลักของสถาณการณ์นี้

๑. การเปรียบเทียบทั้งเชิงคุณภาพและปริมาณของชนชาติ, รวมถึงระหว่างชนชาติ และภายในชนชาติเดียวกัน, เป็นปัจจัยหลักหนึ่งต่อการกำหนดกรอบความคิดชนในสังคม.

๒. กรอบความคิดของการเปรียบเทียบ เป็นปัจจัยหลักต่อการกำหนดความเป็นผู้นำ และผู้ตามในสังคม. โดยกรอบความคิดที่มีลักษณะเหนืออารยะชนกำหนดความเป็นผู้นำ และกรอบความคิดที่มีลักษณะของด้อยอารยะชนกำหนดความเป็นผู้ตาม.

บทวิเคราะห์

ในการเปรียบเทียบทั้งเชิงคุณภาพและปริมาณของชนชาติ, รวมถึงระหว่างชนชาติ และภายในชนชาติเดียวกัน ทำให้จุดประสงค์ หรือเจตนารมย์ของด้อยอารยะชนบิดเบือน หรือลู่ออกไปในทางที่ไม่เหมาะสม อันนำไปสู่พฤติกรรมที่บิดเบือน, ในขณะเดียวกันนั้นจุดประสงค์ หรือเจตนารมย์ของเหนืออารยะชนยังคงเหมาะสมเช่นเดิม หรือถูกปรับเปลี่ยนไปในทางที่เหมาะสมขึ้น (เหนือมากว่าเดิมโดยเปรียบเทียบ). พิจารณาในรายละเอียด, จุดประสงค์ หรือเจตนารมย์ของแต่ละเกมส์ส่วนใหญ่ถูกออบแบบจากผู้นำ, ที่เต็มใจพร้อมปฏิบัติภายใต้กติกาที่กำหนดขึ้นเอง, โดยถูกกำหนดจากปัจจัยภายในและภายนอกของผู้นำเป็นหลัก. ในทางกลับกัน, สำหรับผู้ตาม, การยอมรับเกมส์ทั้งที่เต็มใจและไมเต็มใจ, ที่ถูกออบแบบโดยผู้นำ, ทำให้ผู้ตามค้นหาและปฏิบัติทุกวิถีเพื่อให้ได้รับการเปรียบเทียบในระดับเดียวกัน หรือใกล้เคียง, รวมถึงวิถีทางที่ไม่สนใจวัตถุประสงค์ หรือเจตนาของเกมส์นั้น. ในวิถีทางหลังนี้, ดูเหมือนว่าจะเป็นทางออกหลักของภาวะผู้ตาม, และสร้างความสูญเสียความได้เปรียบในการแข่งขัน (เปรียบเทียบ) มากขึ้น .

ข้อเท็จจริงเชิงประจักษ์

กรณีศึกษาของการศึกษาบนบริบทที่ตั้งประเทศไทย

จากภูมิหลังที่กล่าวมาข้างต้น, การตระหนักด้อยอารยะชนส่วนหนึ่งหมายรวมถึงการตระหนักด้อยการศึกษาโดยเปรียบเทียบ, และการตระหนักด้อยการศึกษาดุลยภาพที่ตั้งประเทศไทยเป็นประเด็นหนึ่ง ทั้งที่ถูกเปรียบเทียบจากชนต่างชาติ, และถูกยอมรับโดยชนไทย. การเปรียบเทียบนี้ทำให้จุดประสงค์ หรือเจตนารมย์ของด้อยอารยะชนบิดเบือน หรือลู่ออกไปในทางที่ไม่เหมาะสม อันนำไปสู่พฤติกรรมที่บิดเบือน, ในขณะเดียวกันนั้นจุดประสงค์ หรือเจตนารมย์ของเหนืออารยะชนยังคงเหมาะสมเช่นเดิม หรือถูกปรับเปลี่ยนไปในทางที่เหมาะสมขึ้นอย่างที่กล่าวมาข้างต้น.

ในรายละเอียด, พบว่าตั้งแต่อดีตจวบจนปัจจุบันเราถูกเปรียบเทียบให้เป็นด้อยอารยะชน, รวมถึงการศึกษา. โดยเฉพาะอย่างยิ่งการศึกษาในสถานศึกษา, ที่ถูกเปรียบเทียบให้อยู่ในตำแหน่งที่ด้อยกว่าตั้งแต่ระดับพื้นฐานจวบจนระดับสูงโดยชนตะวันตกส่วนใหญ่, เริ่มต้นพัฒนา และคิดค้นการศึกษาทีหลังตะวันตก. มากกว่านั้น, การต้องการให้ก้าวข้ามด้อยอารยะชนทำให้การศึกษาเป็นแนวทางหนึ่งที่พิสูจน์ความเหนืออารยะชน, แต่ไม่ได้ศึกษาเพื่อตอบจุดประสงค์ที่เหมาะสมของการศึกษา. อย่างลืมไม่ได้, ใช่เพียงแต่ชนต่างชาติเท่านั้นที่มีการเปรียบเทียบการศึกษาเกือบทุกครอบครัว, อย่างน้อยที่สุดพ่อแม่, ไม่นับรวมถึงญาติ, พี่, น้อง, และเพื่อนบ้าน, ล้วนต้องการให้บุตรได้รับการศึกษาขั้นสูงสุดเท่าที่ทรัพยากรของครอบครัวจะอำนวยสนับสนุนได้. ถึงแม้นว่าไม่ได้รับความสนใจจากพ่อแม่, บุตรหลายคนต่างตระหนักดีว่าการศึกษาเป็นการก้าวข้ามสู่ความเหนืออารยะชน, ที่เป็นความเข้าใจผิดอย่างไม่น่าควรแก่การได้รับอภัยอย่างยิ่ง.

อย่างน้อยที่สุด, ข้าพเจ้าเข้าใจว่าชนไทยเราทุกคนต้องเคยสัมผัส หรือรับรู้ความเข้าใจทั้งโดยตรง และอ้อม, ที่ว่าพ่อ, แม่, หรือญาติพี่น้องใกล้ชิดอยากให้เรียนต่อ (ในสถานศึกษา) ให้สูงที่สุดเท่าที่ทำได้ พร้อมกับเงื่อนไขต่างต่างรอบตัว. บางคนบอกข้าพเจ้าว่าพ่อ, และแม่จะได้มีเรื่องไปคุยกับเพื่อนในสังคมต่างต่างของเขา. บางคนบอกข้าพเจ้าว่าพ่อ, และแม่หวังให้ลูกได้รับโอกาสต่างต่างจากสังคมเท่าที่จะได้รับจากการศึกษาสูงสุด, ที่ได้รับ. บางคนบอกข้าพเจ้าว่าเรียนไปก่อน, ถ้ายังหางานไม่ได้. บางคนบอกข้าพเจ้าว่าเรียนต่อเพื่อที่จะได้รับเข้าทำงาน, ระดับการศึกษาขณะนี้ไม่เพียงพอ. บางคนบอกข้าพเจ้าว่าเรียนต่อ เพราะสังคมไทยดูเพียงใบปริญญา. บางคนบอกข้าพเจ้าว่าเรียนสูงสูง, พ่อ, และแม่จะได้ภาคภูมิใจ. บางคนบอกข้าพเจ้าว่าเรียนต่อเพื่อเงินเดือนที่สูงขึ้นเมื่อกลับมาทำงานภายใต้ที่ตั้งบ้านเกิด. บางคนบอกข้าพเจ้าว่าเรียนไปเหอะ, จะได้รับการชุบตัว, หรือในทางเศรษฐศาสตร์เรียกว่าการคัดสรรรันทด (Adverse selection) -ช่างรันทดเสียจริงจริง, สังคมไทย. และคงมีอีกหลายคนที่ยังคงบอกเรื่องราวต่างต่างเหล่านี้กับตนเอง, หรือไม่ก็คนรอบข้างที่รับฟังความเห็นคุณ (อย่างเต็มใจ, พึงพอใจ, ไม่ประสงค์).

หากจุดประสงค์ของการศึกษาต่อของแต่ละปัจเจกบุคคลยังให้น้ำหนักอยู่ที่ปัจจัยข้างต้นเหล่านี้, ในขณะเดียวกันนั้นนำหนักที่มีต่อจุดประสงค์ต่อการศึกษาต่อในสถานศึกษาอย่างแท้จริงกลับน้อย- อย่างน้อยที่สุดผู้ศึกษาไม่ได้คาดหวังว่าการได้รับใบปริญญาเป็นหน้าที่หลักของการศึกษา, หากเป็นเงื่อนไขที่ได้รับจากการศึกษาเพื่อยืนยัน, ให้ความเชื่อมั่น, และให้เข้าใจ ถึงสิ่งที่รับรู้และเรียนรู้ตลอดระหว่างทางของการศึกษา-, ปัจเจกบุคคลนั้นไม่สามารถก้าวข้ามกรอบความคิดของด้อยอารยะชนอย่างหลีกหนีได้.

ทางก้าวข้ามกรอบความคิดสู่เหนืออารยะชน (พร้อมทั้งนาม และรูป).

จงเชื่อมั่นในตนเอง. จงเชื่อมั่นในชนเอง.

จงคาดหวังในตนเอง. จงคาดหวังในชนเอง.

จงลดความหวังต่อตนอื่น. จงลดความหวังต่อชนต่างชาติ.

จงเพิ่มความหวังต่อทุน (ทรัพยากรสังคม, เศรษฐกิจ, และการเมือง) ของชนต่างชาติ.

จงดูดซับทุนของชนต่างชาติ. จงลดการรับทุนเรี่ยร่ายรายทางของชนต่างชาติ.

อ้างอิง

The BBC programme revealed the assessment by Rumbold, who served in Bangkok from 1965 to 1967, delivered in a final dispatch to the foreign office in London before leaving his post.

Until the foreign office ended the tradition in 2006, departing British ambassadors would give valedictory summaries of their host nation upon leaving the post. The missives were meant to stay confidential. But the BBC used Freedom of Information legislation to obtain brutally frank dispatches from ambassadors for its radio series “Parting Shots”. Others were released under a 30-year National Archive rule.

Read Full Post »

triamboy

IN GOD WE TRUST

Official national motto of The United States and The U.S. State of Florida.

 

ในพระผู้เป็นเจ้า,  เราเชื่อมั่น  หรือกล่าวได้ว่าเราเชื่อมั่นในพระผู้เป็นเจ้า  สามารถพบเห็นได้ทั่วไปบนธนบัตร  และเหรียญดอลลาร์สหรัฐอเมริกา  เนื่องมาจากบรรยากาศที่อบอวลด้วยความศรัทธาศาสนาเป็นอย่างมากในช่วงสงครามการเมืองของอเมริิกา  และเพื่อเป็นการระลึก  ตระหนักถึงพระผู้เป็นเจ้าผ่านสิ่งของที่มีความใกล้ชิดกับมนุษย์มากที่สุดในการดำเนินชีวิตแต่ละวัน  มากกว่านั้นข้าพเจ้าเชื่อว่าการนำวลีนี้มาใช้บนเงินตราของดอลลาร์สหรัฐอเมริกานั้น  ทำขึ้นเพื่อสร้างความเชื่อมั่น  ความมั่นใจ  แล้วจูงใจให้มีการใช้เงินสกุลดอลลาร์สหรัฐอเมริกาเป็นสื่อกลางในการแลกเปลี่ยนสินค้า  และบริการ เพื่อทดแทนการแลกเปลี่ยนสินค้าโดยตรง  มากกว่านั้นเพื่อสร้างความเชื่อมั่นต่อการเป็นเงินตราสกุลสากล  โดยควบคู่กับการเผยแพร่ศาสนาในช่วงอดีตที่ผ่านมา

 

เห็นได้ว่าการสร้างความเชื่อมั่น  เป็นสิ่งจำเป็นเบื้องต้นต่อการจูงใจให้ทำกิจกรรมต่างต่างที่วางไว้  หรือกิจกรรมที่ต้องการให้เกิดขึ้น  ทุกกิจกรรมทางสังคม  เศรษฐกิจ  และการเมืองทุกหน่วย  หากพิจารณาย้อนกลับไปในอดีต  พบว่า  เรากำลังเปลี่ยนวิถีชีวิตทุกอย่างของสิ่งมีชีวิตในโลก  โดยพยายามฝืนข้อจำกัด  เงื่อนไขที่ธรรมชาติกำหนด  ที่กิจกรรมทุกอย่างมีการดำเนินไปตามวัฏจักรของธรรมชาติ  กล่าวได้ว่ามีดำเนินตามวงจรของธรรมชาติ  (Pro-cyclical of nature)  หรือกำหนดโดยอุปทาน   (Supply-side world  – ตอบสนองความต้องการผู้ผลิต  ที่มีธรรมชาติเป็นผู้ผลิต)  โดยเปลี่ยนเป็นการดำเนินกิจกรรมตามความต้องการของมนุษย์  ภายใต้เงื่อนไข  และบริบทใหม่ที่ถูกออกแบบขึ้นมาเพื่อตอบสนองความต้องการนั้น  โดยเงื่อนไขของธรรมชาตบางส่วนที่ได้รับการท้าทาย  (Counter-cyclical of nature)  หรือกล่าวได้ว่าดำเนินตามวงจรใหม่ที่มนุษย์สร้างขึ้น  ตามวัฏจักรต่างๆที่สร้างขึ้น  ที่ถูกกำหนดโดยอุปสงค์  (Demand-side world – ตอบสนองความต้องการผู้บริโภค  ที่มีมนุษย์เป็นผู้บริโภค)

 

ดังนั้นหากเราต้องการดำเนินกิจกรรมทางสังคม  เศรษฐกิจ  และการเมืองตามวัฏจักรใหม่ที่มนุษย์เราเองออกแบบขึ้นมา  โดยมีเป้าหมายที่คาดว่า  มนุษย์โดยรวมจะมีคุณภาพชีิวิตที่ดีขึ้น  เงื่อนไขที่จำเป็นอย่างยิ่งต่อโลกของการตอบสนองความต้องการ  คือ  การสร้างความเชื่อมั่น  ความมั่นใจ  ความศรัทธาในระบบ  แบบจำลองที่สร้างขึ้น  เพื่อที่จะได้ดำเนินกิจกรรมตามเส้นทาง  กระบวนการที่กำหนดไว้  โดยมีผลลัพธ์ในอนาคตด้านดี (ถูกนำเสนอส่วนใหญ่ด้านเดียว) ที่ถูกคาดการณ์ไว้ล่วงหน้าเป็นเป็นแรงจูงใจสำคัญ  อาทิ

 

วงจรทางสัมคมในโลกของการตอบสนองความต้องการ  เช่น  วงจรความสัมพันธ์ระหว่างผู้คน  วรจรสังคมเมือง  วงจรสังคมชนบท  เป็นต้น

วงจรทางเศรษฐกิจในโลกของการตอบสนองความต้องการ  เช่น  วงจรธุรกิจ  วงจรปิโตรเคมี  วงจรการเงิน เป็นต้น

วงจรทางการเมืองในโลกของการตอบสนองความต้องการ  เช่น  วงจรของอำนาจต่างๆ  ทั้งบริหาร  นิติบัญญัติ  ตุลาการ  องค์กรอิสระ  รวมถึงการมีส่วนร่วมโดยตรงของประชาชน  รวมถึงวงจรของระบอบการเมืองต่างๆ  เป็นต้น

โดยแต่ละวงจรมีรายละเอียดของเงื่อนไข  บริบทที่แตกต่างกันไปตามที่กำหนดไว้

 

แต่นั่นเป็นเพียงด้านของโลกที่สวยงาม  ในยามปกติสุขเท่านั้น  หากพิจารณาในทางกลับกัน  พบว่า  เมื่อเกิด  “ความกลัว”  ความไม่เชื่อมั่น  ไม่เชื่อถือขึ้นในระบบใดระบบหนึ่งที่สร้างขึ้นมานั้น  ผลลัพธ์ที่ออกมาน้ันยากต่อการคาดการณ์ได้อย่างชัดเจน  มีผลลัพธ์ที่คาดไม่ถึงอีกมากที่เกิดขึ้นตามมา  และที่สำคัญกว่าคือ  ผลลัพธ์ที่ได้มีทิศทางตรงข้ามกับผลลัพธ์ตามวงจรที่กำหนดไว้ซึ่งเกิดขึ้นในช่วงเวลาที่มีความเชื่อมั่นในระดับสูง  ยากต่อการคาดคะเนขนาดของความเสียหายที่ชัดเจน  รวมถึงความหายนะที่คาดไม่ถึงด้วย  เพื่อความเข้าใจที่ชัดเจนมากขึ้น  จึงขอยกตัวอย่างสถานการณ์อธิบายประกอบ  ดังนี้

วงจรของสินทรัพย์

ในปัจจุบันมีสินทรัพย์ให้มนุษย์เลือกถือครองมากมายหลายชนิด  รวมถึงสินทรัพย์ที่ได้รับการพัฒนาขั้นสูง  โดยปกติแล้วสินทรัพย์ที่ซื้อขายแลกเปลี่ยนในตลาดนั้น  ความต้องการถือครองสินทรัพย์แต่ละชนิดมีความสัมพันธ์ในทิศทางตรงข้าม  หรือสามารถทดแทนกันได้  คือ  ถ้าสินทรัพย์ชนิดหนึ่งมีผลตอบแทนลดลง  ความต้องการต่อสินทรัพย์นั้นลดลง  ทำให้ราคาสินทรัพย์ลดลง  ผู้ลงทุนนำเงินที่ได้ย้ายไปลงทุนในสินทรัพย์ที่ให้ผลตอบแทนมากกว่า  (โดยเปรียบเทียบ)  ความต้องการต่อสินทรัพย์นี้เพิ่มขึ้น  ทำให้ราคาสินทรัพย์เพิ่มขึ้น   การทดแทนได้ในสัดส่วนมากน้อยเท่าไหร่นั้นหมายถึงความยืดหยุ่นของการทดแทนกันของสินทรัพย์  สินทรัพย์บางชนิดสามารถทดแทนกันได้อย่างสมบูรณ์  หมายความว่า  สินทรัพย์เดิมจำนวน 1  หน่วย  สามารถเปลี่ยนเป็นสินทรัพย์ใหม่  1  หน่วย  เป็นต้น

 

จากผลเชิงประจักษ์ของกรณีซับไพร์ม  พบว่า  จากภาวะฟองสบู่แตกของอสังหาริมทรัพย์ในอเมริกา  ทำให้ราคาอสังหาริมทรัพย์ลดลงต่อเนื่องอย่างมาก  กอปรกับการปล่อยสินเชื่ออสังหาริมทรัพย์ประเภทด้อยมาตรฐานที่มีปริมาณมาก  เนื่องมาจากความต้องการอสังหาริมทรัพย์อย่างมากในช่วงก่อนฟองสบู่แตก  เมื่อราคาอสังหาริมทรัพย์ลดลงทำให้ธนาคารพาณิยช์ต้องดำเนินการป้องกันความเสี่ยงโดยเรียกเงินกู้คืน  เมื่อผู้กู้ไม่สามารถชำระได้  ทำให้เกิดหนี้ที่ก่อไม่ให้เกิดรายได้ขึ้น  มากกว่านั้นธนาคารพาณิยช์ยังมีการออกตราสารหนี้โดยที่ใช้สินเชื่ออสังหาริมทรัพย์ประเภทด้อยมาตรฐานเป็นสินทรัพย์คำ้ประกัน  ที่เรียกว่า  Collatteral Debt Obligation (CDO)  เมื่อราคาอสังหาริมทรัพย์ลดลง  ทำให้มูลค่าตราสารหนี้ชนิดนี้ลดลงด้วย  โดยที่ตราสารหนี้ี่ใช้สินเชื่ออสังหาริมทรัพย์ประเภทด้อยมาตรฐานเป็นสินทรัพย์คำ้ประกันนี้ได้รับการถือครองจากนักลงทุนทั่วโลก  เนื่องมาจากผลตอบแทนในระดับสูง  โดยเฉพาะอย่างยิ่งตราสารหนี้ที่มีอันดับความน่าเชื่อถือในระดับต่ำ  ซึ่งมีความเสี่ยงสูง  สภาพคล่องน้อย  ทำให้ธนาคารพาณิยช์ต้องนำเงินมารับซื้อหน่วยลงทุนคืนจากผู้ต้องการขายหน่วยจำนวนมาก  ถ้าธนาคารพาณิยช์มีสภาพคล่องไม่เพียงพอ  ทำให้ต้องขายสินทรัพย์ที่มีการลงทุนทั่วโลกออกไป  โดยเฉพาะอย่างยิ่งในตลาดหุ้นซึ่งมีสภาพคล่องสูง  ผลตอบแทนในระดับสูง

 

เห็นได้ชัดว่าเมื่อเกิด “ความกลัว” ขึ้นในตลาด  ไม่มีความเชื่อมั่นต่อสินทรัพย์ตัวใดตัวหนึ่ง  นำไปสู่ความไม่เชื่อมั่นโดยรวม  พบว่า  เมื่อราคาอสังหาริมทรัพย์ลดลงต่อเนื่องอย่างมาก  เกิดความกลัว  ไม่่เชื่อมั่นต่อตลาด  แทนที่จะมีการเปลี่ยนการถือครองสินทรัพย์ที่เกี่ยวเนื่องกับอสังหาริมทรัพย์  เป็นสินทรัพย์อื่นที่ให้ผลตอบแทนสูงกว่า  ทำให้ราคาสินทรัพย์นั้นสูงขึ้น  แต่ในความเป็นจริงกลับไม่เป็นเช่นนั้น  เนื่องจากความกลัว  ทำให้นักลงทุนไม่เชื่อมั่น  ไม่ต้องการถือครองสินทรัพย์ที่มีความเสี่ยงทั้งสูง  และต่ำ  รอดูแนวโน้มในอนาคต  เพราะไม่สามารถคาดการณ์ได้ว่าขนาดของความเสียหายเท่าไหร่  ทั้งประเด็นของส่วนไหนบ้างที่ได้รับความเสียหาย  ส่วนที่ได้รับความเสียหาย  เสียหายมากน้อยแค่ไหน  และความเสียหายทางอ้อมต่อธุรกิจอื่น  ทำให้ความต้องการถือครองสินทรัพย์ต่างๆลดลงอย่างรวดเร็ว  ราคาสินทรัพย์ที่มีความเสี่ยงเกือบทุกชนิดลดลงอย่างมากในระยะเวลารวดเร็ว  และต่อเนื่องเรื่อยมา  ยกเว้นเสียแต่สินทรัพย์ที่เกือบจะไม่มีความเสี่ยง  คือ  ทองคำ  ซึ่งเป็นหลักประกันความมั่งคั่ง  และมั่งคงของแต่ละประเทศ  ซึ่งมีความต้องการเพิ่มขึ้น  ทำให้ราคาทองคำเพิ่มขึ้นอย่างมากตั้งแต่วิกฤตซับไพร์ม

 

จากที่กล่าวมาทั้งหมดข้างต้นเห็นได้ว่าเมื่อมีความกลัว  ไม่มีความเชื่อมั่นในวงจรที่สร้างขึ้นในโลกของการตอบสนองความต้องการ  ทำให้เกิดผลลัพธ์ในทิศทางตรงข้ามซึ่งไม่เป็นที่พึงประสงค์  (ไม่ต้องการ)  อย่างมาก  นั่นเป็นเพราะว่าวงจรที่สร้างขึ้นมานั้นเป็นความต้องการที่พยายามฝืนธรรมชาติ  ละเลยเงื่อนไขธรรมชาติบางส่วนไป  ต่างจากวงจรธรรมชาติที่เป็นแบบจำลองที่รวมเอาทุกอย่างไว้ด้วยกัน  รวมถึงกำหนดซึ่งกันและกัน  ในกรณีซับไพร์ม  นั้นคือ  การละเลย “ความกลัว”  อันเป็นเงื่อนไขพื้นฐานของมนุษย์เราเอง

 

หากคุณยังคงมี “ความกลัว”

คุณยังคงเป็นมนุษย์โดยธรรมชาติ

Read Full Post »