Feeds:
เรื่อง
ความเห็น

Archive for ธันวาคม 27th, 2010

ถ้า…

ถ้า…

คนเรามักคิดว่าความตายเป็นเรื่องเศร้า เพราะว่ามันทำให้เกิดความรู้สึกสูญเสียในมุมมองระดับบุคคล หรือ กลุ่มบุคคล แต่หากมองในอีกแง่มุมแล้วความตายก็เป็นเพียงแค่ปรากฎการณ์หนึ่งที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติเท่านั้น ไม่ว่าตายในรูปแบบใด ก็ล้วนแต่เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นทุกวันซ้ำๆกัน ในแง่มุมนี้ เราอาจจะกล่าวได้ว่าการตายเป็นส่วนหนึ่งของการหมุนเวียนสสารและการเริ่มต้นของการเปลี่ยนรูป การโอนถ่ายจุดของการใช้พลังงานและสสารในพิภพนี้ ซึ่งก็เป็นแค่ผงๆหนึ่งในมหาจักรวาลอันไร้ขอบเขตกั้น…
อย่างไรเสีย ด้วยความเป็นปุถุชนผู้มิอาจละจากกิเลสและความยึดติดพันผูก ผู้เขียนก็มิอาจจะปลงตกกับเหตุการณ์ธรรมชาติธรรมดาดังกล่าว…ผู้เขียนก็คงจะรู้สึกทุกข์ใจไม่ต่างกับมนุษย์ผู้อื่น หากการตายเกิดขึ้นกับคนรอบข้าง ไม่ว่าเมื่อใดตอนไหน
แต่หากมันเกิดขึ้นกับตัวผู้เขียนเองแล้ว ความทุกข์ เศร้าหมองเหล่านั้น ผู้เขียนก็คงจะไม่รู้สึกสัมผัสได้มากนักเพราะดันไปเป็นต้นเหตุของความสูญเสีย (ความรู้สึกคงเหมือนการที่เราทำเงินของคนอื่นหาย) เพียงแต่ผู้ที่ยังมีชีวิตอยู่นั้นไม่มากก็น้อย ก็คงรู้สึกทุกข์และเศร้าประมาณหนึ่ง
เรื่องนี้จึงดลให้ข้าพเจ้าเขียนบทความนี้ขึ้นมา….
หากว่าผมมีอันเป็นไปจริง ไม่ว่าจะด้วยรูปแบบใดขอฝากข้อเสนอเหล่านี้ไว้ ผมคงไม่มอบให้ใครเป็นพิเศษ คนที่พิเศษย่อมรู้สึกได้เองอยู่แล้ว
– ผมขอโทษ มันบังเอิญจริงๆว่ะ เอิ๊กซ์!
– ผมขอบคุณทุกน้ำใจที่มอบให้ตลอดมา ขอบคุณจากใจ ผมไปแล้วนะ บ๊ายบาย
– ถ้าผมพอไหว ผมจะกลับมาลาพวกคุณแน่
– ดูแลตัวเอง ดูแลกันและกัน ดูแลสังคมของคุณ คุณอยากได้อะไรให้ทำกับคนอื่น ไม่อยากได้อะไรก็อย่าทำกับคนอื่น
– อย่าได้คิดว่าผมโชคร้าย เพราะ คนโชคร้ายกว่าผมก็มีมากนัก คนที่จากไปตั้งแต่ยังไม่เกิดมีเยอะแยะ อยู่จนแก่แต่ไม่มีความสุขก้มีมาก
– ผมไม่ใช่คนเป็นทุกข์ เพราะฉะนั้นไม่ต้องทุกข์เพื่อผม ผมไม่เคยต้องการ ที่คุณทุกข์นั้น คุณทุกข์เพราะตัวคุณเอง
– ที่ผ่านมา ชีวิตผมโอเค ผมได้พบหลายๆช่วงเวลาของความสุข ถ้าผมจากไป อย่าได้คิดว่าผมจากไปเร็วเกินไป ผมอาจจะอยู่อย่างไม่มีความสุขก็ได้ ในช่วงชีวิตที่เหลือ
– อย่าได้คิดว่า เสียดายคนอย่างผม ผมไม่สนใจ เพราะผมจากไปแล้ว
– งานศพผม จริงๆไม่ต้องมีก็ได้ ถ้ามีผมไม่รับพวงหรีด เอาเงินไปทำอย่างอื่นที่มีค่ากว่านั้น พวกคุณคิดกันเองเลย จะเอาค่าพวงหรีดไปทำอะไร และอย่าแต่งดำ สีดำให้ความรู้สึกเศร้าหมอง จะมาเศร้าทำไมกับเรื่องธรรมดาๆแบบนี้ แต่งมาเลยสีสดๆ พกกุหลาบมาแจกกัน มางานก็เอากีตาร์มาด้วย จบงานร้องรำทำเพลง พบเพื่อนเก่ากัน ดีจะตาย สวดก็อย่าให้ยาวมากเอาพระมาเล่านิทานดีๆสักเรื่องน่าจะสร้างสรรค์กว่า ตอนเผาก็ตีกลองฉลองส่งผมไปเลยหมดเรื่อง ขอร้อง ไม่ต้องเศร้าโชว์ ผมไม่สน เพราะ ผมไม่เห็น
– สำหรับครอบครัวผม ผมไม่ต้องการการไว้ทุกข์ทุกกรณี ไม่เอา อย่าทำบุญให้วุ่นวาย อย่าเผาอะไรมา ไม่เอา การทำบุญมากๆไม่ได้บ่งบอกเลยว่าผมจะมีความสุขในโลกหน้า คุณคิดถึงคนที่จนสิ เค้าอาจจะเป็นคนดีตลอดชีวิต แต่ตอนตาย ญาติไม่มีเงินจัดงานศพอลังการณ์ให้ แล้วมันจะหมายความว่าเค้าไม่สมควรจะได้ไปที่ดีๆหรอ ไม่เอาหน่าาาา โลกคนตายไม่แบ่งฐานะเงินหรอก
– ใครชอบไอเดีย ผม ผมไม่ผูกขาด

ขอบคุณครับ ฝากด้วย

ศุภดนัย (เป้ง)

Read Full Post »